فیل و فنجان به قلم رویا یزدانپور
پارت نود و نهم :
محو میشی چشمانش بودم. این چشمان از همان لحظه اول مرا عاشق کرده بود. نفس های عمیقش نشان از تپش قلبش بود؟ لبخند زدم و آرام تر پرسیدم.
ـ چرا نخوردی غذاتو؟
صداقت در چشمانش موج میزد.
ـ میلم نکشید چون.....
کمی خم شده و صورتم را روبه رویش گرفتم.
ـ چون چی؟
لپ هایش درون دهانش کشید و چند ثانیه خیره نگاهم کرد و سپس آرام جواب داد.
ـ بعداً بهت میگم اما الان نه.....
ـ خب بعداً ینی
لطفا صبر کنید...
م
0به به ،رسیدیم نقطه سر خط 😁🙏🏼