رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و هفتاد و چهارم :
ماهدخت جواب داد:
شیراز بودی،چقدر دور،اما چرا شیراز،اصلا چرا رفتی؟؟
چرا باعث شدی آقا سپند این همه عذاب بکشه!؟
نفس صدا داری کشیدم و گفتم:
_شاید خدا اینجوری خواسته!
ماهدخت پلک زد و همراه با پلک زدنش،قطره ی اشکی از گوشه ی چشم اش پایین ریخت و گفت:
_مهم نیست...
دیگه مهم نیست،مهم الان توی که اینجای برای من یک عمر خواهری کنی..
و همینطور برای آقا سپند یک عمر همسر باشی مگ
لطفا صبر کنید...

امیری
0عجب روزگار با آدمها چکار می کنه