پارت صد و هفتاد و چهارم :

ماهدخت جواب داد:
شیراز بودی،چقدر دور،اما چرا شیراز،اصلا چرا رفتی؟؟
چرا باعث شدی آقا سپند این همه عذاب بکشه!؟
نفس صدا داری کشیدم و گفتم:
_شاید خدا اینجوری خواسته!
ماهدخت پلک زد و همراه با پلک زدنش،قطره ی اشکی از گوشه ی چشم اش پایین ریخت و گفت:
_مهم نیست...
دیگه مهم نیست،مهم الان توی که اینجای برای من یک عمر خواهری کنی..
و همینطور برای آقا سپند یک عمر همسر باشی مگ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۹۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • امیری

    0

    عجب روزگار با آدمها چکار می کنه

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️