مثل تو مثل هیچکس به قلم مهسا خدایی
پارت نود و هفتم :
به بیمارستان که رسیدیم بستریم کردن و شهریار و مادرجون رفتن سراغ کارهای پذیرش. به درخواست دکتر ازم عکس و آزمایش و ام آر آی گرفتن و ضرب و شتم تأیید شد. دو تا از دندههام شکسته بود و چند جای بدنم کوفتگی شدید داشت. لبم پاره شده بود و یک طرف صورتم کاملاً کبود شده بود. بندبند تنم درد میکرد و نفس کشیدن واسم شده بود عذاب الهی. باورم نمیشد کسی که انقدر ادعا داشت دوستم داره اینطور وحشیانه بخواد بÙ
لطفا صبر کنید...
