زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت هشتاد و یک :
مادر خندید و یک تکه کیک را به دهان گذاشت:محمد سربازیش یک سال دیگه تموم میشه،می خوان دستشو بند کنن. براش نامزد بگیرن!
جیغ زدم:بیخود! من زن اون شیربرنج گل پرور نمی شم!
مادر چشمهایش را درشت کرد:هیس! زشته! این آکله بازیا چیه؟
گفتم:مامان! من تازه پونزده سالمه! می خوام برم دانشگاه!
مادر اخم کرد:هر چه قدر این مروتیا رفتن دانشگاه تو دک و پوزشون خورد،بسه! بری که چی بشه؟آخرش باید بشینی Ù
مطالعهی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۱۶ روز پیش تقدیم شما شده است.

مهشاد لسانی | نویسنده رمان
خیلی طفلکیه لیما...
۱ سال پیششیوا
0اره قسمت های تفلیس خیلی قشنگیه روح آدم پرواز می کنه مرسی مهشاد جون
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
قربونت عزیزم...از تفلیس زیاد داریم.
۱ سال پیشزهرا
0اگه اینجا تو تفلیس تارخ همراه لیماست، خوب لابد دوباره داره ازین کارایی میکنه که باعث شد تو ایران گیر بیوفته
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
گره ها باز میشن به زودی..شاید تارخ باشه شایدم نباشه...
۱ سال پیشترنم
0عاشق وقتایی هستم ک میری تفلیس..سختی های لیما از پونزده سالگیش شروع میشه فک کنم..نکنه بچه دار نمیشه ک از آزمایش و..حرف میزنه؟
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
ای جانم...حالا بهش سفر به تفلیس گرجستان بیشتر هم میشه...
۱ سال پیشترنم
0ای بابا گل بانو جان شما ک زندگی نمیکنی لیما هس ک ی عمر زندگی میکنه ولی اونم بدون عشق؟ انقد لیما رو تحت فشار نزار😞
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
گل بانو ازون مادرانی دهه شصتی سختگیر و رو مخه ! خیلی زورگوئه!
۱ سال پیشاکرم بانو
0قسمت های تفلیس خیلی جذابن... نمیفهمم شوهرش کیه... کیو رژیم میداده؟
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
ممنونم عزیزم لطف داری
۱ سال پیشفاطی
0امشب تمام خویش را از غصه پرپر میکنم گلدان زرد یاد را باتو معطر میکنم تو رفتی و این رفتنت یک اتفاق ساده نیست ناچار این پرواز را این بار باور میکنم..روبه دریا دستهایم را باز میکنم و تنهایی را بغل میکنم کاش او من را بغل میگرفت و همه چیز تمام میشد.
۱ سال پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
عزیزم...ممنونم فاطی جان
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

زهرا
0دلم سوخت برای لیما از بچگی عاشق شد و به سختی بهش رسیده البته معلوم نیست تارخ یا توحید، بچه دار هم نشده احتمالا تارخه چون تارخ بود که چقدر بهش آسیب زدن موقعی که گرفتنش