تبعید بی پناهی به قلم غزل محمدی
پارت بیست و هفتم :
نام فرزام در دل داستان جا گرفت و فرزام با نگریستن عارف که مضطرب به افراد حاضر در تولیدی چشم دوخته بود، گفت:
- باز چه مرگته؟ حالم بهم خورد از بس ناخن جویدی.
عارف ناخنش را از دهانش بیرون آورد و سوی او که از سر وسواس و بی‌اعتمادی مشغول چک کردن قراردادهای دو ماه پیش تا حال بود، برگشت.
- نمی‌تونم آروم باشم. اصلا نمیدونم چجوری این موضوع پیش اومد.
فرزام نگاه از مانیتور گرفت و به پشت
لطفا صبر کنید...
