نسیان به قلم سمانه حسینی
پارت هفده :
نفسم به شماره افتاده بود، کمی سرم را به سمت متین برگرداندم و همانطور که آرام زیر لب میگفتم
" کار مهمی پیش آمده " دیگر صبر نکردم و از اتاق بیرون آمدم. حالا تمام دنیا یکصدا میگفت مبارکت باشد این تو و این زخمی که باز جراحتش نمیگذارد حتی پلک بر هم بگذاری. درست شبیه یک مجسمه وسط اتاق خشکم زد، حتی اشک یاری ام نمیکرد تا خفگی ام را کم کند.
سر از پنجره بیرون بردم و پر عطش نفس کشیدم هوایی را کÙ
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۱۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
کوثر
2واویلا مادرش اومد
۱۱ ماه پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
واقعا هم واویلا😂
۱۱ ماه پیشمیم
1خدا بخیر کنه،چکار داره اینجا حالا که متین نیست این مادر فولادزره 🤔🤩
۱ سال پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
مادر فولادزره رو خوب اومدی به خدا🤣
۱ سال پیشفاطمه
1چرا من حس میکنم که حامد مقداد میتونه بابای ثمر باشه🥲 یعنی نمیدونم ولی دو به شکم که نکنه بابای ثمر باشه ولی اینکه سایه اون شب جلوی اون قاب عکس بود دو به شک کرده من و🥲
۱ سال پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
ممنونم از نظرت عزیزمکنارم بمون که داستان به جاهای قشنگش هم میرسه😊
۱ سال پیشفاطمه
1واااااااااااااای نههههههههههه مادر متین💀💀💀 حس خوبی ندارم بهش
۱ سال پیش
سمانه حسینی | نویسنده رمان
خودمم حس خوبی ندارم 😁
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

شادان
0ورودش قشنگ عین این ملکه های مادر هست تو سریال کره ای ها..که اومده شاهزاده رو از هرچی دختره دور و برش دور کنه و دستشو بذاره تو دست اون عفریته ای که خودش پسند کرده و سلیقه اشه 😅😅