پارت دویست و بیست و یک :
معلوم است که حرف دلم نبود. داشتم مىمردم اما حال ضبى طورى بود که مجبور بودم دلم را بزرگ مىکنم.
گفته بود: نگاه مردم؟ نگاه مردم رو میذارم کنار. بعضى حرفا را تو خلوت خودمم نمیتونم بزنم. چه برسه به تو. یه روزى زن طرف بوده عهدى، محرمش بوده...
سکوت کرده بود تا معنى حرفهاش را بفهمم و کارش را سختتر نکنم. بعد گفته بود: جوونه. اونقدر عمر نکرده که بلد باشه با همچین چیزى کنار بیاد. چند صب
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۲۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
اکرم بانو
2خداکنه مهسا سر عقل بیاد...
۸ ماه پیشنسترن
0خیلی ممنون دستتون طلا.
۸ ماه پیشراز
1خیلی خوب بود خسته نباشی بانو
۸ ماه پیششهد
1امیدوارم که مهسا تصمیم عاقلانه بگیره و خودش را بدبخت نکنه چون بعد از ازدواج هرلحظه با نگار مقایسه میشه و داغون میشه
۸ ماه پیشاسرا
0عهدی خوبه که خودت باخودت صادق هستی🙏
۸ ماه پیشلیلی
2ممنون ازپارت قشنگتون.. منظور دوستان اینه که چون داستان جذابه آدم دوس داره همش بخونه .. نتیجه:رمان عالی ؛ قلم نویسنده زیبا😍
۱ سال پیشفری
0عالی بی انصافی نکنید پارتا نسبت به قبل طولانی تر شدن 🌸😉
۱ سال پیشفاطمه
3وای خواهش یکم پارت بیشتر کن کلافه شدم رمانت خیلی خوبه آدم میره تو عمق داستان یهو پخ تموم میشه میمونه تو خماری آخه انصافه😟
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ماهرخ
1اثر فوق العاده ایه