بازمانده نامیرا به قلم سهیلا عبدی
پارت بیست و یک :
فایلین چشمانش را باز کرد و دستش را آرام روی شکمش کشید نه خبری از درد بود و نه حتی از آن شکافی که پوست سفیدش را دریده بود. اشکی از گوشه چشمش جاری شد.
« متنفرم از این که بگم حق با تو بود اندرو...»
دستش را به طرف فایلین دراز کرده و او را واردار به نشستن کرد. صورت فایلین مقابل اندرو قرار گرفت.
« دردی که الان کشیدی فقط ذره‌ای از دردی بود که آدم‌های عادی حین مرگ تجربه می‌کنن، میدو
لطفا صبر کنید...
Z.k
0بله حتما توصیه میکنم😊