مثل تو مثل هیچکس به قلم مهسا خدایی
پارت نود و چهارم :
به سمت سرویس بهداشتی رفتم. وارد فرنگی شدم و در رو از پشت قفل کردم. روبه‌روی آینه ایستادم و به چهرۀ مضطربم زل زدم. ترسیده تبلتم رو از توی کیفم درآوردم و به شهریار پیام دادم:
-سلام، خوبی؟ من حس بدی دارم! فکر می‌کنم محمدعلی من‌و دزدیده! نه باهام تماس بگیر، نه زنگ بزن. جواب این پیامم نده لطفاً چون گوشیم رو ازم گرفته. اگر تا یک ساعت دیگه خبری ازم نشد آدرسی که برات می‌فرستم‌و برسون به دست ب
لطفا صبر کنید...
