اگر باران ببارد به قلم ویدا چراغیان
پارت بیست و سوم :
نفسش تنگ شده بود. به دنبال همایون سمت پنجره رفت و کنار او ایستاد. هوای تازه را به درون ریه هایش فرستاد و با لحنی که کمی نگران به نظر میرسید گفت:
- یادم نرفته مهندس. حواسم هست
- اما ظاهرا حواست نیست!
اشاره اش به حال بد و رنگ سفید چهره اش بود و فریبا را از آنچه بود معذب تر کرد. از پنجره دور شد و فنجان چای را از روی میز برداشت . جرعه ای نوشید و گفت:
- تو هنوز در مورد کاری که از
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۰۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
باران
ایرج
فریبا
پارسا
بهار
سامان
ناهید
نظر خود را ارسال کنید
برای اینکه بتوانید نظر خود را ارسال کنید، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود در سایت شوید. همچنین میتوانید اپلیکیشن «دنیای رمان» را روی گوشی خود نصب کنید و از داخل اپلیکیشن، نظر خود را ثبت کنید.
لطفا صبر کنید...
