دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و چهارم :
*****
تاریکی شب فرا رسیده بود که ماشین پژوی نقره‌ای سر کوچه توقف کرد و فروغ از ماشین پیاده شد و اطرافش را نگاه کرد.
مائده آن سوی کوچه، زیر درختی ایستاده بود و با دیدن فروغ، بال‌های چادر را میان دست گرفت و پا تند کرد و به سمتش دوید. جاوید و هوشنگ هم پشت سر فروغ از ماشین پیاده شدند. مائده مقابل فروغ ایستاد و سلام کرد. دلش لک زده بود برای بوسیدن صورت او، دلش می‌خواست او را در آغوش بگیرد،
لطفا صبر کنید...
