پارت نود و نهم :

آوین لبخند محوی می‌زند، تلخ و کوتاه. به نظر می رسد حال ناتاشا کمی بهتر شده. نفس عمیقی میکشد و با نیشخندی تلخ زمزمه می‌کند: «همه‌جا وقتی با پدرم باشه، مثل زندونه.»
نگاه‌شان گره می‌خورد. برای اولین‌بار در آن شب تاریک، چیزی شبیه همدلی میانشان می‌جوشد. ناتاشا جلو می‌آید، روی لبه‌ی تخت می‌نشیند. لباسش هنوز خیس است، صدای قطره‌ها از گوشه‌ی آستین روی کف چوبی می‌چکد. آوین گمان می کند ن

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۴۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • نفس

    0

    ممنون ملیکا جون خسته نباشی پارت های. هیجانی و زیبای بود

    ۱ سال پیش
  • Narges.g

    0

    بی صبرانه منتظر پارت جدیدم، هیجان بیشتر شد😍

    ۱ سال پیش
  • راز

    0

    تا ببینیم اوین چکار میکنه

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️