اسپاگتی به قلم نوشین سلمانوندی
پارت سی و دوم :
جوابی ندادم.
احساس کردم کمی نزدیکم شد.
-اسمت چیه؟
دستم بالا رفت تا دوباره در بزنم که سریع باز شد.
نگاهم افتاد به چشم‌های طوسی آرتور.
ابرویی بالا انداخت و نگاهش بین من، وَ مردی که بهم نزدیک شده و کم مونده لب‌هاش، گوشم رو لمس کنه، رد و بدل شد.
مثل اینکه از صحنه‌ی روبه‌رو زیاد خوشش نیومده بود.
با دهن کجی گفت:
-خانم کاروزو!
سریع جلو رفتم.
-سلام.
سلام؟
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۴۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
زهره
2هیجااااان زده شدم وایییییی
۱ سال پیشN.T
3برخلاف یه سریا که شخصیت آرتور و دوست دارن ولی در نظر من واقعا منفوره اصلا حس خوبی بهم نمیده و جذاب نیست رومخه😭
۱ سال پیشاسما
2نمی دونم اما هم از آرتور خوشم میاد هم ازش میترسم ولی حس میکنم آرتور توی قضیه قتل خانواده بلا یه نقشی داره که آنقدر همه چیز درباره بلا می دونه 💔💔💔🤨🤨
۱ سال پیشآذر
1واووووووووو😍🤩🫠
۱ سال پیشنسترن
1عالیه عالی
۱ سال پیشثریا
1خسته نباشی عزیزم عالی بود 🧡🤗
۱ سال پیشثریا
1چه عاشقونه😍😂
۱ سال پیشراز
2اوه اوه اوه هیجانش رفت بالا
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
سمی
1عالییییی مثل همیشه من تمام رمان های نوشین عزیزم میخونم واقعا یکی از بهترینهاست۰