اشک های ماه به قلم حانیه باصری
پارت سی و هفتم :
برگشت و یکه خورده به پشت سرش نگاه کرد.
نوشین با چشمانی لرزان و چهره‌ای که تردید و ترس در آن موج می‌زد پشت سرش ایستاده بود.
ماهچهره لبخند هول شده‌ای زد و گفت:
- نوشین چی داری میگی؟
انگشت اشاره لرزانش را سمت او گرفت:
- تو... تو معلوم نیست آقا رو چیز خور کردی چی ریختی توی غذاش که اینجوری شد!
مهلت نداد ماهچهره حرفی بزند. سراسیمه به سمت عمارت دوید و گفت:
- خاتون؟ خات
لطفا صبر کنید...
ساجده
2ای درد بی درموووون زن از ماهچهره بکش بیرون هر غلطی میکنی میندازی گردن این طفل معصوم😭😐