پارت دویست و دوم :
فصل صد و یازدهم
نگار
تشنهام. مامان خواب است. مىترسم بابا بيدار باشد. بيشتر شبها توى جاش مىنشيند. خواب ندارد. درست از وقتى از بيمارستان برگشته. حرف نمىزند. غذا هم نمىخورد. من هم غذا نمىخورم. حداقل تا وقتى نگاهم بهش نيفتاده. چون وقتى چشمم بهش مىافتد، حالم به هم مىخورد. ديشب بالا آورده بودم.
دلم مىخواهد برگرديم به خيلى روز قبلتر. قبلاز اينکه مكانيكى آتش بگيرد. قØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۴۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
نسترن
1چه فهمیدست مرسده
۸ ماه پیشاکرم بانو
0نکنه پدرش خودشوکشته
۸ ماه پیشMobi
1چقدر دردناکه که طی اتفاقاتی آدم از پدرش بترسه.🥲
۸ ماه پیشاسرا
1مینوچقدرسنگدل که یه بچه باپدرش که سوخته تنهاگذاشته لابدمرگش هم دیده🙏
۸ ماه پیشMobi
1چقدر زندگی نگار سخت و وحشتناک بوده. و چه راحت همه قضاوتش میکنن.
۸ ماه پیششهد
1آفرین به مرسده که تو این خانواده مثل خسرو منطقی هست و از روی احساسات هرچیزی را نمی گه
۸ ماه پیشلیلی
0ممنون که پارتو اصلاح کردین البته منظورم ازعمد این بود که خودتون خواستین پارت کوتاه بزارین ولی بازم متشکرم❤️❤️❤️
۱ سال پیش
لیلا مردانی | نویسنده رمان
عزیزی که شما🥰❤️🌿
۱ سال پیشلیلی
1سلام این پارت چرااینجوری بود یه بند اونم تکراری اشکالی هس یاعمدی درکاره🤔
۱ سال پیشستاره
1چقدراسترس این پارت داشتیم اینم که مشکل داره انگار
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

هانا
1آفرین ب مرسده چ با درک و شعوره