پارت نود و هفتم :

سکوت بازداشتگاه مثل وزنه‌ای روی شانه‌ها سنگینی می‌کند. چراغ مهتابی بالای سرشان لحظه‌ای سوسو می‌زند، انگار خودش هم طاقت این خبر را ندارد. نفس‌های ناتاشا به خس‌خس می‌افتد. او که همیشه محکم و سرسخت به نظر می‌رسید، حالا مثل شیشه‌ای ترک‌خورده در آستانه‌ی فروپاشی ایستاده. ویکتور همچنان بازوی او را در دست دارد؛ محکم، اما نه از جنس قدرت پلیس، انگار تلاشی برای نگه‌داشتن یک دوست در براب

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • راز

    0

    یعنی چی میشه ؟عالی بود بانو خسته نباشید

    ۱ سال پیش
  • نفس

    0

    ممنون ملیکا جون زحمت کشیدی امیدوارم هرچه زودتر این ماجرا ختم به خیر بشه

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️