دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و یک :
فروغ با صدای بلند تکرار کرد:
ـ چهل!
و نشست کف زمین سرد، در حالی که نفس نفس میزد. وقتی نفسش جا آمد، نگاهی دوباره و از نو به ساختمان انداخت. هنوز هیچ پرده‌ای عقب نرفته بود و صدایی نمی‌آمد. انگار همه جز پوران در خواب بودند.
دقایقی بعد، وارد آشپزخانه شد، خیس عرق بود. پوران نگاهش کرد:
ــ برو یه دوش بگیر.
فروغ هودی سفید که حالا پر از لکه بود را در آورد و به‌سمت سینک رفت، آبی به د
لطفا صبر کنید...
