پارت شصت و چهارم :
سحرگاه بود. نیمهی ماه اسد*. تمام شب گذشته، مهرخ برای نوبهی اول بیتابی کرده بود. من و بیفایده بالای سرش بودیم و اضطراب صحتش و حالش به جانم آتش میزد.
- انقدر دلنگرون نباشید شازده خانم. شیر حرص و جوش دادین و بچه بیقراره. حکما قولنج کرده. عجالتا این ترنجبین رو به خوردش بدیم. افاقه نکرد نبات سوخته درسته میکنم.
نگاه که به دخترکم که وقت پیچ تاب خوردن جیغ Ù
لطفا صبر کنید...
