حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و هشتاد و ششم :
اعتراض وحید از پشت در به گوشش رسید: بچه بزرگ کردم بشن قاتق نونم، شدن قاتل جونم! آخه پدر سگ، مگه نگفتم کسی حق نداره به اون پسرۀ آسمون جل خبر بده؟! با تو نیستم؟ جواب بده؟
وصال از لای در ورودی سرک کشید. دست ونداد به نیم رخ راستش بود و قیافه اش برزخ. یاسمین کمی دورتر از او سرش را در دو دست داشت و از اتفاقات پیش آمده آشفته و عصبی بود.
_ خوب کاری کردم.
جواب گستاخانۀ ونداد سمت چپ صورتش را
لطفا صبر کنید...
