بانو دخت به قلم ساناز لرکی
پارت بیست و دوم :
سکوت.
این تمام آن چیزی بود که فضای داخل ماشین فرداد را پر کرده بود. بعد از اینکه ماشین پدرم را در آن خانهی سفید و اشرافی پارک کردیم، هر سه سوار ماشین او شدیم تا به عمارت اصلی قوام برویم. فقط چند خیابان فاصله بود، اما این چند خیابان، در آن سکوت سنگین، انگار تمامی نداشت.
فرداد پشت فرمان نشسته بود و با صورتی بیتفاوت به خیابانهای عریض و پردرخت شمال شهر نگاه میکرد. هومان کنارØ
مطالعهی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۵۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
هلیا
0چرا فرداد باید از حرف مادرش ناراحت شه؟
۱ سال پیشهلیا
4دلم سوخت برای فرداد🥲
۱ سال پیشنگین
3چرا بین بچه هاش فرق میذاره؟ شاید فرداد بچه خودش نیست؟
۱ سال پیشنگین
3شایدم ابهت من قراره این عمارت و بگیره😎
۱ سال پیشنگین
0وای طفلی بچم فرداد
۱ سال پیشراز
0رخساره این زنه رو بهشون سر جاش دلم خنک شه
۱ سال پیشرا
1شاید حرفایی ک مادر هومان در مورد روستا گفت خطاب ب فرداد گفت.ک خیلی ناراحت شد بانو دخت با فرداد رو بیشتر دوس دارم چون ی جورایی دوتاشون ترد شدن.و از تفکر هومان اصلا خوشم نمیاد ی جورایی کمو بیش فکرش شبیه مادرش هست.فک کنم مادر فرداد روستایی بوده
۱ سال پیشپرنیا
0رخساره واسه مادرشون فکرای خوبی تو سرش نداره که قراره ابهتش امارتو بگیره💪👌❤️
۱ سال پیشنفس
0پارت زیبای بود ممنون
۱ سال پیشاسرا
1چقدراین فکرمزخرف که کی جای خوب پرامکانات زندگی میکنه یعنی آدمهاش هم بهترن ومتاسفانه تاالان درزمان ماچنین افکاری هست🙏
۱ سال پیشHelia
0حس میکنم مادر هومان زن فقط مادر فرداد نیست خیلیادم از خود راضی ام هست
۱ سال پیشاکرم بانو
1حس میکنم دردسر هم همراه بانو وارد عمارت شد...
۱ سال پیشاکرم بانو
3ممکنه هومان و فرداد از یه مادر نباشن؟
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1خیلی قشنگ غریبی رخساره رو توصیف کردی،خسته نباشی....هومانن عزیزممم
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

هلیا
5فکر کنم فرداد بچه واقعیش نیست