ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت صد و سی و هشتم :
با نشان دادن حجم دلتنگیاش از طریق بغل کردن بامداد با تمام نیروی تنش، هرچه فکر منفی در ذهن پدرش بود را رو به نابودی برد و افکار و احساسات او را نظم داد و در مقابل؛ بامداد سرش را قدری خم کرد و با نشاندن بوسهای دیگر بر استخوان ترقوهی دخترک بدون نگاهی سمت عمارت، قدم سوی اتاقک برداشت. نشاط که بوسهی بامداد را حس کرده بود، لبخندی رو به هومن بر لبانش نشاند و لبخندی پرمحبت هم از او دریافت کرØ

لطفا صبر کنید...

آناشید
0ترس کسری بخاطر ورهامه؟