خنا به قلم حنانه بامیری
پارت هفتاد و سوم :
لبخند گوشۀ لبانم نشست و نگاهم را نثار شرم نشسته در چشمانش کردم.
- پاشو که قراره امروز طهران رو زیر پامون گز کنیم.
برخلاف دیشب امروز شوق خفیفی در نگاهش نشسته بود.
- قبلاً که اینجا درس میخوندم با همخوابگاهیها زیاد میرفتیم پارک دانشجو. ولی خیلی وقته که اونجا از خاطرم رفته.
- پس میریم تا تجدید خاطره کنیم. بعد از صبحونه منتظرتم.
کتم را برداشتم و تنهایش گذاشتم تا با هما
لطفا صبر کنید...
