پارت صد و بیست :

***
با شهریار رفته بودند دیدار داوودی. کسی که امین پدرش بود. شغلش مثل فرامرز موحدی نشستن پشت میزِ قضاوت و تلاش برای جاری کردن حکم و عدالت بود.
رفته بودند دم خانه‌اش که ویلایی جمع و جور بود. با مادر پیرش زندگی می‌کرد و محمدمنصور خبر داشت سالها پیش خلافکاری را به سزای عملش رسانده بود، مزدِ قضاوتش تصادف وحشتناک زن و بچه‌هایش شده بود.
رفته بودند سراغ موحدی بزرگ را از او بگیرند. دا

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳۱ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۶۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م.ر

    0

    چه طنازی هستند این دوتا😇😇

    ۱ سال پیش
  • سهیل۲۹

    1

    چقد دیالوگهاشون قشنگگگگهههه 🥹🥹🥹

    ۱ سال پیش
  • نصیبه رمضانی | نویسنده رمان

    😘😘😘🥰🥰🥰

    ۱ سال پیش
  • نسترن

    1

    وای آخرش نیشم بسته نمیشد از حرف این دوتا😊

    ۱ سال پیش
  • نصیبه رمضانی | نویسنده رمان

    و ما نیز😂😂😂😂

    ۱ سال پیش
  • راز

    2

    ای جان چقد حرفاشون ناراحت های اول پارت رو از بین میبره

    ۱ سال پیش
  • نصیبه رمضانی | نویسنده رمان

    خوشحالم دوستش دارید.

    ۱ سال پیش
  • فخری

    0

    خسته نباشی خانم رمضانی عزیز ممنون از رمان خوبت .عالیه قلمت مانا ❤❤🌹🌹

    ۱ سال پیش
  • میم

    0

    وای خدا چقدر بحث وکل کل های این دوتا حال خوب کنه به قول محمدمنصور، همه غصه های تمام مشکلات گذشته و حال رو شست و برد،خیلی عالی بود نویسنده جون،بالاخره ماجرای زندان و ورشکستگی ایناهم بیان شد ❤️❤️❤️👏👏👏

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️