پارت صد و نود و یک :

بابا مى‌خندد: باباجان شوخى مى‌کنم. تو چرا از همه‌چى ناراحت می‌شى؟
به نظرم مهسا چیزى از حرف‌هایمان بهشان نگفته اما باز هم لبخند بابا وقتى
به‌طرفم برمى‌گردد، از لب‌هاش مى‌رود.
ــ چه خبر بابا؟
تکرار مى‌کنم: خبر...
و با مکث مى‌گویم: اومدم باهاتون حرف بزنم.
مامان سر راهش به آشپزخانه مى‌ایستد. گوشه‌ى لبش بالا مى‌رود: خیره خسروجان!
نمى‌دانم چى بگویم وقتى الان

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۶۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • روژان

    1

    چرا وقتی بحث حرف مردم میشه اینقد بی منطق میشیم ؟ کاش زندگی وحال خودمون بیشتر از حرف مردم برامون مهم بود کاش میفهمیدیم که عزیز خودمون مهم تر از حرف مردمه کاش خودمون جای اونی میزاشتیم که میخوایم به خاطر حرف مردم زندگیشو زهر کنیم

    ۸ ماه پیش
  • ونوس

    0

    خیلی روان و قشنگ نوشتید . لذت بردم ❤️

    ۹ ماه پیش
  • نسترن

    1

    باباجان یکم منطق داشته باشین میخوادش

    ۹ ماه پیش
  • اسرا

    2

    باورکنیدممدوهیچ پخی نیست که داریدنگارخسرومی رنجنید🙏

    ۹ ماه پیش
  • اکرم بانو

    2

    وای مهسااگه بدونی واسه خاطر چه تحفه ای داری انقد زور میزنی

    ۹ ماه پیش
  • لیلی

    5

    چقد غم انگیزه وقتی توخونه ی خودت کسی درکت نکنه 😞

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️