پارت صد و نود و یک :
بابا مىخندد: باباجان شوخى مىکنم. تو چرا از همهچى ناراحت میشى؟
به نظرم مهسا چیزى از حرفهایمان بهشان نگفته اما باز هم لبخند بابا وقتى
بهطرفم برمىگردد، از لبهاش مىرود.
ــ چه خبر بابا؟
تکرار مىکنم: خبر...
و با مکث مىگویم: اومدم باهاتون حرف بزنم.
مامان سر راهش به آشپزخانه مىایستد. گوشهى لبش بالا مىرود: خیره خسروجان!
نمىدانم چى بگویم وقتى الان
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۶۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
ونوس
0خیلی روان و قشنگ نوشتید . لذت بردم ❤️
۹ ماه پیشنسترن
1باباجان یکم منطق داشته باشین میخوادش
۹ ماه پیشاسرا
2باورکنیدممدوهیچ پخی نیست که داریدنگارخسرومی رنجنید🙏
۹ ماه پیشاکرم بانو
2وای مهسااگه بدونی واسه خاطر چه تحفه ای داری انقد زور میزنی
۹ ماه پیشلیلی
5چقد غم انگیزه وقتی توخونه ی خودت کسی درکت نکنه 😞
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

روژان
1چرا وقتی بحث حرف مردم میشه اینقد بی منطق میشیم ؟ کاش زندگی وحال خودمون بیشتر از حرف مردم برامون مهم بود کاش میفهمیدیم که عزیز خودمون مهم تر از حرف مردمه کاش خودمون جای اونی میزاشتیم که میخوایم به خاطر حرف مردم زندگیشو زهر کنیم