پارت بیست و هفتم :

چشمانش همچنان بسته بود اما با ورود ماه‌چهره و پیچیدن عطر آشنای او در هوا ناخواسته نفس عمیقی کشید. بدون اینکه چشم‌هایش را باز کند گفت:
- سلام.
ماه‌چهره جلو رفت و سینی صبحانه را روی میز گذاشت.
- آقا کتابا رو همینجا بذارم یا برگردونم به جای قبلیشون؟
- بمونه همینجا.
- چشم.
چند لحظه بی‌حرکت و بلاتکلیف کنار میز ایستاد. با این که تمام دیشب بدون اینکه لحظه‌ای چشم روی هم بگ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۶۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ساجده

    1

    عالی خسته نباشی

    ۱ سال پیش
  • حانیا بصیری | نویسنده رمان

    مرسی عزیزم 💜🦋

    ۱ سال پیش
  • ساجده

    4

    اخ بچم چطوری اون همه برنج رو پاک کنه با این خستگی

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️