پارت ده :

و منم در هیچ صورتی حاضر نبودم این فرصت و از دست بدم. نه این‌که فقط به خودم فکر کنم و هیچ ارزش برای دیگران قائل نشم، نه، من خیالم راحت بود چون می‌دونستم سیاوش اون‌قدر تو کارش حرفه‌ای هست که بدونه داره چه چیزهایی رو برای بقیه می‌نویسه و چون امیر و پیام و سهیل مدت‌ها بود که چیز عجیبی ندیده یا حس نکرده بودن به‌احتمال زیاد حالا هم قرار نبود ببینن. پس جون اونا در خطر نبود. نه اینکه جون خودم بØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۶۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️