رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و شصت و دوم :
ارباب،توی چهرم دقیق شد و گفت:
_بااینکه یه زن تنها و بدون مرد بودی،با اینکه زجر بچه هارو کشیدی و دست تنها بزرگشون کردی،
اما هنوز هم زیبای قبلا ات رو داری،درست شدی آفتابی که غروب کرده و درخشش آسمون رو در برگرفته...
حتی زیباتر از طلوع...
باحرف های که ارباب میزد،دلم برای جوونی که داشتم و بیهوده هدر رفت تنگ شد..
بزاق دهنم رو پایین فرستادم وگفتم:
_توهم همینطور درسته موهاتون
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۲۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
یاسی
1یعنی آب دوغ خیاری تر از این رمان نداریم بخدا حیف پولم...هی میرم جلوتر میگم الانه که خوب شه ولی انگار نه انگار