رعیت ارباب زاده به قلم زهرا خزائی
پارت صد و پنجاه و هفتم :
بعداز گفت و گو های پروفسور ربیعی،همه ی جمعیت شروع به پخش و پلا شدن کرده بودن،منم میخواستم مثل بقیه ی بچه ها،راهم رو بکشم و برم،که با صدا زدنم،از زبون پروفسور،به سمت اش برگشتم...
_دانشجوی جدیدی؟
یه قدم به جلو برداشتم و گفتم:
_بله جناب،اردوان هستم،اردوان خان سالار...
پروفسور،چشم ریز کرد و گفت:
_بچه کجای؟؟همینجا بزرگ شدی؟
لب خیس کردم:
_چطور مگه پروفسور،بله من شیراز
لطفا صبر کنید...
Anita
0دیگه وقتشه پیدا کنن همو