قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و شصت و پنجم :
نه یکبار نه دوبار، بلکه بار ها خیره شدم به لباسی که رنگ مشکی‌اش با رنگ پوستم تضاد داشت.
دستی به پارچه‌ی کت و دامن کشیدم و بالاتر اوردم.
درست روی کمرم.
چقدر کمرم را باریک‌تر نشان میداد.
اینبار به ایینه خیره شدم و به جای خودم ارباب را دیدم.
مات و مبهوت...
انگار تا به حال چکاوک را ندیده بود.
لبخندی زدم و با خجالت سرم را پایین انداختم.
من توقع این نگاه را نداشتم
لطفا صبر کنید...
