قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و شصت و سوم :
لب‌هایم به هم دوخته شد، مات مانده بودم، چه میگفتم؟!
اب گلویم را قورت دادم کنارم روی صندلی سنگی نشست..
پشت سرش نگهبانی امد و با دیدن زغال ابرویی بالا انداختم.
_بیارش جلو...
میوه‌هارم بیار اینور برو
جز چشم چیزی نداشت بگوید
گفت و کارها را کرد و سریع از الاچیق دور شد.
وقتی خم شد تا لوله‌ی قلیان را بردارد ریز خندیدم و گفتم:
_یجوری گفتی بیام الاچیق.. داشتم فاتحه می
لطفا صبر کنید...
