قفس چکاوک به قلم زهرا خزائی
پارت صد و پنجاه و هشتم :
لبش لرزید، به یکباره چشمهایش را غم گرفت.
این دختر اخر من ارباب را دیوانه میکرد با این حالت هایش.
سرش را پایین انداخت و ریز لب زد:
_چشم ارباب
سرد سرد..
انقدر سرد که تمام استخوان هایم لرزید.
انقدر مظلوم که میخواستم بلایی سر خودم بیاورم.
یادم رفته بود حال دخترکم میزان نیست.
یادم رفته بود به یکباره این چنین میشود.
پاهایش را از پتو رد کرد و بلند شد..
خود
لطفا صبر کنید...
