پارت صد و هشتاد و یک :
فصل نود و چهارم
خسرو
مهسا مىگوید: نمیخواى بگى چى شده؟
صبح بهش پیام داده بودم و باهاش توى این کافه قرار گذاشته بودم.
لبخند دارم وقتى مىگویم: تهتغارى تو کى اونقدر بزرگ شدى که بخواى عاشق بشى؟
از وقتى رسیده، نگاهش نگران است اما حالا لپهاش گل مىاندازد و لب پایینش را میان دندانهاش مىگیرد و مىگوید: بیستوپنج سالمهها!
ــ بیستوپنج...سن قشنگیه.
ــ هموÙ
لطفا صبر کنید...

نسترن
1واقعا عاشقا کور و کر میشن