بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و هفتاد و نهم :
با صدای عجیب باد از خواب پرید. در پنجره به شدت باز شد و پرده را وحشیانه به عقب هُل داد. پتو را روی سر شیدانه بالا کشید، باد اذیتش نکند. عجولانه روی تخت ایستاد تا پنجره را ببندد. عریض بودن پنجره باعث شد پاهایش زیاد از هم باز شود و روی شیدانه بیفتد:
-آخ دماغم! له شدم طاها.
هُل شد. شیدانه داشت از سر پتو بیرون می‌آمد و امیرطاها انتهای پتو دنبال او می‌گشت. شده بودند مانند تام و جری. عاقبت ش
لطفا صبر کنید...
