بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت دویست و هفتاد و پنجم :
-غریب بودن و بلد نبودن زبون‌شون خیلی سخته.
-حالا که یه هموطن پیدا کردید، به نظر منم بهتره بمونید.
چهره‌ی شیدانه باز شد. امیرطاها متوجه شد صولت به خودش اشاره دارد:
-همنشینی با شما افتخاره آقای صولت. تجارب شما هم خیلی به درد ما می‌خوره. چون شما با فکر مهاجرت کردید. ولی من نمی‌خوام زحمت خودمو بندازم روی شونه‌های شما.
مرد فنجان را بار دیگر پُر کرد و با آرامش
لطفا صبر کنید...
