تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت صد و سی و نهم :
داوین، ماشین را در مسیرِ آشنایی بهحرکت درآورده بود؛ مسیری که انتهایش، غزل بود.
گاهی آدرس را اشتباه میکرد و من، خودم را از میان دو صندلی، جلو کشیده بودم و برای داوین یک راهنمای دقیق شده بودم.
بابا سکوت کرده و فقط از پشت شیشهی ماشین، بهفضای سوزناکِ خیابانها خیره ماندهبود.
گفتن ذکر و تسبیحِ میان دستانش، از او جداشدنی نبودند.
بهمحض ایستادنِ ماشین مقابل درب کوچک آ
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۷۳ روز پیش تقدیم شما شده است.

نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان
سلامت باشید،بله رمان ادامه داره🌷
۱ سال پیشفخری
0ممنون از رمان خوبت نویسنده عزیز واقعا عالیه خسته نباشی دستت طلا عزیزم ❤🌹
۱ سال پیشساجده
1بی نظیر ترینی خسته نباشی
۱ سال پیشفاطمه ❤️
2خوش برگشتی نازنین جان💜🌟💜🌟 انشاالله که حالت خوبه؟ هیجان این پارت رو دوست داشتم
۱ سال پیشلیلی
0خوش برگشتی بانو..بهتره بگم چشمت روشن همیشه به سلامتی...منم دلم برای جمله های قشنگت تنگ شده بود ❤️❤️❤️❤️❤️
۱ سال پیشپری
0خوش برگشتی نویسنده عزیز.بی صبرانه منتظراتفاقات هیجان انگیز هستیم.کاش یکم پارتهارا طولانی میزاشتین به جبران چشم انتظاریمون
۱ سال پیشستاره
4به به ببین کی اومده خوش آمدی خوشمان آمدازآمدنت دخترخوب🌷 اصن نمیدونی چه خوشحال شدم تلألو هورادیدم 🥰انشاالله بدون مشکل پیش بریدوسلامت باشید
۱ سال پیشم.ر
2خداروشکر غزل با پدر بزرگش آشتی کردند 😊
۱ سال پیشراز
2وای چ هیجان انگیز ذوق کردم رمان تلالو هور رو دیدم خوشحالم ک برگشتید بانوی خوش قلم
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

سلام
1خسته نباشید ممنون از رومان قشنگ و زیبا تون ادامه ی رومان و نمی دارید مرسی از شما