مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت بیست و چهارم :
وارد محوطهی سرسبز و با صفای حیاط که شدند، سامان دستهایی را دور کمر حلما پیچید و او را در حصار آغوش خود اسیر کرد. تمام تن حلما به لرزه افتاد. از ترس پدرش، چشم چرخاند تا کسی در آن اطراف نباشد. با وحشت گفت: «سامان چه کار میکنی؟ اینجا جاش نیست. الان یکی میآد و ما رو باهم میبینه؛ آبروم میره.»
سامان که قصد رها کردن او را نداشت گفت: «چرا آبرومون بره عزیزم؟ کار Ø
لطفا صبر کنید...
