مغرور و عاشق به قلم نسترن شاکر
پارت بیست و سوم :
پیرزن سرش را بالا آورد و طولانی به چشمهایش خیره شد؛ لبخند مهربانی روی لبهای خشکیدهاش نشست. حلما دستهای سرد پیرزن را در دست فشرد. پیرزن با غم گفت: «من خیلی گرسنه بودم. از خدا خواستم تا به دادم برسه. همون لحظه بود که تو سر راهم اومدی. ازت ممنونم دخترم. خدا خیرت بده.»
سامان که تا آن لحظه دست به سینه به ماشین تکیه داده بود و آنها را نگاه میکرد به سمتشان رفت. پØ
لطفا صبر کنید...

شادان
0قشنگ مشخصه اون پیرزنه رو نویسنده داستان رو وی ای پی میخونده که اینقد خوب میتونسته پیشگویی کنه