پارت بیست و سوم :

پیرزن سرش را بالا‌‌‌‌ آورد و طولانی به چشم‌هایش خیره شد؛ لبخند مهربانی روی لب‌های خشکیده‌اش نشست. حلما دست‌های سرد پیرزن را در دست‌‌‌‌ فشرد. پیرزن با غم ‌گفت: «من خیلی گرسنه بودم. از خدا خواستم تا به دادم برسه. همون لحظه بود که تو سر راهم اومدی. ازت ممنونم دخترم. خدا خیرت بده.»
سامان که تا آن لحظه دست به سینه به ماشین تکیه داده بود و آن‌ها را نگاه‌‌‌‌ می‌کرد به سمت‌شان رفت. پØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۷۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شادان

    0

    قشنگ مشخصه اون پیرزنه رو نویسنده داستان رو وی ای پی میخونده که اینقد خوب میتونسته پیشگویی کنه

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️