ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت صد و شانزده :
خورشید با ناز خرج کردنی خود را به وسط آسمان رساند و طلوع زیبایش را به رخ کشید. نور خورشید که برای اهالی دنیا زندگیبخش بود، برای رامی خبر از تحمل یک روز دیگر در عمارت هانتر را آورد؛ او که برخلاف همیشه از این طلوع لذت نمیبرد و نهتنها برایش زیبا نبود بلکه در نظرش غمگینتر از هر غروبی بود. کز کرده به تاجتخت تکیه سپرده و دستانش را روی زانوان جمعش درهم قفل کرده بود. هنوز با سبکی موهایش کنØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۲۱ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۷۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
فاطمه زهرا
0واقعا دامیار ادم دو قطبیه،من جای رامی بودم روانی میشدم از دستش واقعا...ولی دست مریزاد نویسنده،خسته نباشی واقعا،پارتا خیلی طولانین✨
۱ سال پیش
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
فدای نگاهت قشنگم😍🫶🏼
۱ سال پیشفیونا
1رامی خیلی گناه داره💔:) ولی این چکامه یه ریگی به کفشش هست!
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

نظرم عوض شد
1دامی و رامی خیلی بهم میان🥲