پارت صد و هفتاد و یک :
سرش را از سینهام دور مىکند و بهم خیره مىماند. انگار مىخواهد باور کند این منم که متأسفم. من با همهى بىملاحظهگىها و خودخواهىهایم توى این مدت.
صداش خفه است وقتى مىگوید: آره. خیلى زیاد.
سرش را کمى بالا مىگیرد تا اشکهاش نریزند و قبلاز اینکه پایین بیایند با دست پاکشان مىکند و تندتند دماغش را بالا مىکشد. حلقهى دستهام را دورش تنگ مىکنم و درحال بوسیدن موهاش ت
لطفا صبر کنید...

فاطی
1با اینکه بعضی مسایل برام ازار دهنده هست ولی یک نرمی و ارامشی داخل دل رمان وجود داره مثل یک زوزنه که نسیم ملایم و خنکی ازش می وزه