پشت دیوار حقیقت به قلم غزل محمدی
پارت شانزده :
تمام قول و قرارهایشان، تمام گذشته یکباره از صندوقچهی قفل شدهی ذهنش بیرون پرید؛ اما این حرفها حرفهایی خود واقعیاش نبود بلکه همان شخصیتی بود که در این سالها برای ساختنش تلاش کرده بود. کاوه مکث کرد و عاطفه سرش را زیر انداخت. کاری از دستش برنمیآمد، او فقط میتوانست شاهد صادر شدن حکم و اعدام شدن او باشد و بس! و در این سالها فقط یک چیزی را از ته دلش آرزو کرده بود که اگر جهان نتو
مطالعهی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۸۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
ترنم
0عاطفه هنوز نمیدونی آرش میدونه و چه فکرایی ک تو سرشه بی صبرانه منتظره اعدام بشه
۱ سال پیش
غزل محمدی | نویسنده رمان
😁😁😂
۱ سال پیشترنم
0واایی ناراحت شدم برا اون زنه حالا ببینم پدرش کیه شایدم تو این رمان حضورش بیشتر باشه
۱ سال پیشثریا
2خسته نباشی گلم 💗🦋
۱ سال پیشثریا
1وایی اون بچه چیکار کنه امیدوارم باباش آدم درستی باشه و عاطفه بتونه پیداش کنه🥺
۱ سال پیشم.ر
2چقدر دردناک😰
۱ سال پیشاکرم بانو
2اخی...دلم سوخت...دکتراوپرستارا باید خیلی دل بزرگی داشته باشن که بتونن چنین صحنه هایی رو طاقت بیارن،من که اصلانمیتونم
۱ سال پیشنفس
1آخی چقدر غمگین دلم کباب شد بعد ش مگه زندون مردونه زنونه یک جاست
۱ سال پیش
غزل محمدی | نویسنده رمان
یک جا نیست؛ اما بیمارستان یا درمونگاه زندان مشترکه و دو بخش جدا داره.
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

فخری
0خسته نباشی غزل جون قلمت مانا عزیزم 🌹❤