هارمونیکا به قلم مرجان فریدی
پارت هفتاد :
(ویولت)
****
تکیهام را به در دادم… در حالیکه پاهایم را در شکمم جمع میکردم، سرم را به در چسباندم و با چشمان بسته زمزمه کردم:
— از وقتی رفتی و این در بسته شد… خیلی میگذره… حس میکنم نزدیک یک ساله که منتظرم تا مجازاتت تموم بشه.
خاتون میگه زمان برای هر فردی متفاوته… اون میگه براش انگار فقط یک ماه گذشته… و عصمت میگه از وقتی رفتی به تالار زمان، برای Ø
مطالعهی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۸۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
....
0عصمت چه گوگولی و بانمکه، بهم وایب تدی بِر می ده🥲
۵ ماه پیشدنیز؛
1چقد شخصیت عصمت رو دوست دارم بامزه س ای خدا
۱۰ ماه پیشمه
0دلتنگیشو حس میکنم
۱ سال پیشHelia
3به نظرم مرجان اون قسمت زمان رو قشنگ نوشتی آخه بعضی روزا اصلا زمان نمیگذره بعضی وقتا خیلی زود میگذره
۱ سال پیشفریماه
3زمان واقعا عجیبه تو دنیای واقعی زمان یک مفهوم که ک اندازهای ولی تو این رمان زمان رو بر اساس تفکر ادمی و اون حس درونی میگذرونه برای هر ***
۱ سال پیشالهه
0ای بابا روحان عزیزم دلم برات تنگه برگرد دیگه
۱ سال پیشN.a
0مرجان زیبای خوش قلم !
۱ سال پیشفاطمه
0مرجااان میدونی چرا اینقدر رماناتو دوست دارم و عاشق دختراتم 🥹چون تو رو خیلییییی دوست دارم😍🥀🫀
۱ سال پیشفاطمه:)
0ممنون مرجااان عزیییزمممم مرسییی بابت پارت🥹🫀
۱ سال پیشپریا
2فکر اینکه روحان داره چه دردیو تجربه می کنه عذابم میده😭
۱ سال پیشفاطمه زهرا
0خیلی پارت قشنگی بود،حال و هوای جالبی داشت🥹💖
۱ سال پیشفاطمه زهرا
2ولی من هنوز یاد امیرمسعود و امیرحسین و بابابزرگ طفلی میوفتم..و همچنین ناره،غمم میگیره:)))
۱ سال پیشفاطمه زهرا
1اخی...چقدر فضاسازی این پارت قشنگ بود😭💜
۱ سال پیشفیونا
1طفلی ویولت🥺💜 ممکنه وقتی روحان نیست، اون ارواح مطرود بهش صدمه بزنن؟
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

باربیِ..نیمه مرده
0وای میگه من کی کسیو زدم🤣🤣✨🎀الهیی گوگولیی