پارت صد و شصت و دوم :
فصل هشتاد و چهارم
عهدى
روى مبل مىنشینم. چادرم را هم کنارم مىگذارم. نگاهم مانده به دیوار روبرو و تنها صدایى که توى سرم است، صداى مولود است. هوا دارد تاریک مىشود اما نمىخواهم از جام بلند شوم. نمىخواهم چراغى روشن کنم. دهنم خشک است اما نمىخواهم بلند شوم و یک جرعه آب بخورم. مىتوانم هزارسال روى مبل بنشینم. نکند دارم مىمیرم؟ نکند جانم دارد از بدنم درمىآید؟ اینطور که سرانÚ
لطفا صبر کنید...

شهد
0وای اصلا دلم نمی خواهد جای خسرو باشم حالا باید چه کار کنه ؟