ناجوری به قلم مهدیه فیروزی
پارت صد و هشتم :
سوی دیگر شهر؛ هومن چشم از صفحه‌ی پیام شیرین که برای لحظاتی روی خط آمد، پیامش را که از طرف مهتاب فرستاده بود خواند و بی‌جواب گذاشت، برداشت و اخم کرده موبایل را در جیب شلوار دودی‌اش فرو کرد، دستی که نشاط خود را با ساعت استیل نقره‌ای صفحه مشکی نشسته روی مچش درگیر کرده بود، زیر چانه‌ی او کاشت و تکیه داده به در، نگاهش را دوخت به بامداد که باقی‌مانده‌ی لوازم و لباس‌ها و البته داروهای نشاط
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۰ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۸۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
مهدیه فیروزی | نویسنده رمان
پیش‌بینی میکنم نفرتت به ایرج حتی بیشترم بشه
۸ ماه پیشهیلا باز کشید!؟🙄😒
1حس میکنم خیلی کش دار شد دیگه کاش خیلی زود راز ایرجو بفهمم
۹ ماه پیشلیلا-
0من برام قابل درک نبود که بامداد چرا برای اومدن به عمارت سرسختی کرد؟ مگه نه اینکه جون خواهرش در خطره... خواهری که انقدر میگفت براش مهمه و تلاش کرد بهش برسه..الان چیشده...
۹ ماه پیشمهدیه فیروزی | نویسنده رمان
بامداد نمیتونه ورهرام رو تحمل کنه، نگرانی خودش رو واسه رامی داره ولی درعین‌حال نمیخواد قدمی همراه ایرج و رازان برداره، هر قدم بامداد پای نشاط رو هم میکشه وسط که خطرناکه مخصوصا اگه الان در نبود رامی هویتش فاش بشه.
۹ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
آناشید
0بازم میگم بامداد و پدرانه هاش :))))) و باز هم میگم از ایرج متنفرممممممم :/// هیلای مفنگی تمومش کننننن لعنتییییی😒😒