سرمه چشمان هامین به قلم سعیده براز
پارت بیست و یک :
ـ هااااامین.
ـ جان هامین.
این طور که می گوید، اشک هایم سرازیر می شود.
ـ حالا که من می خوام بمیرم، از این حرف قشنگا می زنی؟؟؟
با این حرفم، هامین حسابی هول می کند و پتو را از رویش برمی دارد و شانه هایم را محکم می گیرد.
ـ سرمه چی شده؟ حرف بزن چرا بمیری؟
در همان حالی که گریه می کنم، می گویم:
ـ یه حشره رفته تو گوشم، هر کاری می کنم بیرون نمیاد، می دونم عاقبت مثل نمرود می می
لطفا صبر کنید...
