پارت صد و هفتاد و پنجم :

صدایش آرام و بی خیال بود؛ مثل قدم های آرامش. بر عکس او که از درون می جوشید و داغ بود: خیلی پستی دامیار!
_ بدهکارم شدم؟! بگو چه قدر پرداخت کنم؟
وصال انگشت اشاره اش را تکان داد: خیلی خوب می دونی دارم راجع‌به چی می گم.
حرص و جوشش ذات سادیسمی دامیار را قلقلک داد و لبخند به لبانش هدیه کرد: ای دامیار قربون حرص و جوشت. حرص نخور نازنینم. پوست قشنگت خراب می شه. چی آتیشیت کرده پیشی ملوسه؟

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۹۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • م.ر

    0

    این آخه آدمه خودتو بهش چسبوندی 😥😥

    ۱ سال پیش
  • رویا ملکی نسب | نویسنده رمان

    پروا کلا عقل نداره

    ۱ سال پیش
  • ماهرخ

    0

    مگه اینکه این پروا معجزه شه شر دامیار از زندگی وصال و رادمهر کنده شه . خداقوت نویسنده جان

    ۱ سال پیش
  • رویا ملکی نسب | نویسنده رمان

    واقعا امیدوارم همین طور بشه. ممنون از همراهی شما عزیزم🍓

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️