حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و هفتاد و چهارم :
آوای آهنگین آویز سقفی از برخورد در، نگاه منتظر وصال را از ساعت مچی به سوی در کشاند. با دیدن باند سفید دور سر رادمهر، متحیر و نگران ایستاد. مرد جوان قدم به قدم، پر طمطراق در فضای کم نور و رمانتیک و خلوت کافه پیش آمد. اولین پرسشش قبل نشستن رادمهر، با نگرانی بر زبان جاری
شد: سرت چی شده؟!
سوک چشمان رادمهر چین برداشت و رو به رویش نشست: علیک سلام. به مرحمت شما... خوبم.
چپچپ توأم با دلوا

لطفا صبر کنید...

م.ر
0دامیار نمک به حروم 😡😡😡