پارت صد و پنجاه و نهم :

همه‌ى حرف‌هایم یادم مى‌رود. ذهنم صفحه‌ى سفیدى مى‌شود که فقط کلمه‌هاى او را دارد. نگاهش که بالا مى‌آید، سر تکان مى‌دهم.
سکوت او آن‌قدر طولانى مى‌شود که خسته از اضطرابى که به جانم افتاده مى‌خواهم بگویم: بپرس دیگه.
اما قبل‌از آن مى‌گوید: این زخما واسه کیه؟ زخم‌هاى پیشونیت.
حس شرم و خجالت همه‌ى احساساتى را که دارم، مغلوب مى‌کند. این حسى‌ست که همیشه حتى از تصور این‌که کس

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۹۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ماهرخ

    0

    اخیش بلاخره این دختر حرف زد . خداقوت قلمتون خیلی زیباست

    ۱۰ ماه پیش
  • هانا

    0

    چ خوب که نگار این دفعه حرف زد خسته نباشی عزیز خیلی زیبا بود

    ۱۰ ماه پیش
  • اکرم بانو

    1

    خوبه که این دفه ساکت نشد وحرف زد وگرنه خودم کتکش میزدم...

    ۱۰ ماه پیش
  • اسرا

    3

    حوبه که حقیقت به خسروگفت اینطورحتی اگه خسروبخواهدازش جدابشه میتونه پشتیش درمقابل خاله پسرش باشه🙏

    ۱۰ ماه پیش
  • لیلی

    1

    ایییی خدا ازصبر نگار ذله شدم😩😓 چقد توآقایی خسرو چقد دلم برای نگار میسوزه... درد داره از دردات بگی😢🥺 قلمت مانا بانو ❤️❤️❤️

    ۱ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️