پارت صد و پنجاه و نهم :
همهى حرفهایم یادم مىرود. ذهنم صفحهى سفیدى مىشود که فقط کلمههاى او را دارد. نگاهش که بالا مىآید، سر تکان مىدهم.
سکوت او آنقدر طولانى مىشود که خسته از اضطرابى که به جانم افتاده مىخواهم بگویم: بپرس دیگه.
اما قبلاز آن مىگوید: این زخما واسه کیه؟ زخمهاى پیشونیت.
حس شرم و خجالت همهى احساساتى را که دارم، مغلوب مىکند. این حسىست که همیشه حتى از تصور اینکه کس
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۹۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
هانا
0چ خوب که نگار این دفعه حرف زد خسته نباشی عزیز خیلی زیبا بود
۱۰ ماه پیشاکرم بانو
1خوبه که این دفه ساکت نشد وحرف زد وگرنه خودم کتکش میزدم...
۱۰ ماه پیشاسرا
3حوبه که حقیقت به خسروگفت اینطورحتی اگه خسروبخواهدازش جدابشه میتونه پشتیش درمقابل خاله پسرش باشه🙏
۱۰ ماه پیشلیلی
1ایییی خدا ازصبر نگار ذله شدم😩😓 چقد توآقایی خسرو چقد دلم برای نگار میسوزه... درد داره از دردات بگی😢🥺 قلمت مانا بانو ❤️❤️❤️
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...

ماهرخ
0اخیش بلاخره این دختر حرف زد . خداقوت قلمتون خیلی زیباست