پارت صد و هفتاد و دوم :

سر انگشتان حامی موهایش را نوازش کرد و تارهای لجوج و چسبیده به صورتش را پشت
گوش زد. خیره به رد قرمز و عیان انگشتانش بر پوست لطیف و روشنش، شرمنده و باملایمت گونۀ یخش را بوسید و نجوا کرد: بی تابی نکن... باشه؟
ساناز بی صدا اشک ریخت و با صدایی گرفته گفت: تشنمه.
اشک هایش مهر داغ بود به پیکر روح و قلب حامی: استراحت کن. می رم برات شربت بیارم.
بی معطلی از اتاق خارج شد. نفسش را پشت در بستÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۵۰۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️