نرماندی به قلم مهتاب جهان فر
پارت صد و بیست و هشتم :
پیاده‌رو شلوغ‌تر از ساعتی قبل شده و عبور از بین مردمی که برای خرید آمده بودند، سخت شده بود. سهیل دست یخ زده‌ی بهار را میان دست گرم خودش گرفت و سرش را تا کنار گوش او پایین برد:
_ سردت شده؟
شالش عقب رفته بود و از برخورد نفس‌های داغ سهیل به گوشش، قلقلکش آمد. سرش را به سمت گردن خم کرد و آرام گفت:
_ نه، خوبه.
دیدن عکسل‌العمل بهار، لبخند به لب سهیل نشاند. این بار با فاصله‌ی بیشتری
لطفا صبر کنید...
