نرماندی به قلم مهتاب جهان فر
پارت صد و بیست و یک :
دنیا بر سر سهیل آوار شده و نفسش بالا نمی‌آمد. وحشت برای توصیف آن لحظاتش کم بود. هر دو دستش را به سرش گرفت و بی‌توجه به صدای گریه‌ی بهزاد که از پشت سرش بلند شده بود، جان کند تا پرسید:
_ چه بلایی سر بهار اومده؟
_ نمی‌دونم. به خدا نمی دونم!
بهزاد خودش را جلو کشید و گفت:
_ بابا کی بهت زنگ زد؟ چی گفت که به این حال و روز افتادی؟
مصطفی جوری گریه می‌کرد که حرف‌هایش به زحمت قابل فهم
لطفا صبر کنید...
